De gevolgen van weeënremmers

Wat zijn de schadelijke gevolgen van weeënremmers?

in het kort

Heb je weeënremmers gehad tijdens de bevalling?
Is je kindje snel overprikkeld? Moet het veel en hard huilen? Is het overgevoelig en onrustig?
Mogelijk is er een verband tussen dit gedrag en de toediening van de weeënremmers.

Als je veel te vroeg weeën krijgt, die niet weggaan door bedrust en die serieus voor ontsluiting dreigen te gaan zorgen, krijg je in het ziekenhuis per infuus een weeënremmer toegediend. Meestal is dat ‘Partusisten’. Maar hoewel jij op dat moment weer verder kunt, kan het zijn dat als je later bevallen bent, je kindje last heeft van de weeënremmer. Wat je kunt zien is veel en hard huilen, overgevoeligheid voor van alles, krampjes, onrust, slaapstoornissen en als hij wat ouder is kunnen er gedragsproblemen ontstaan. Dat er een verband is tussen deze klachten van de baby en de weeënremmer, wordt duidelijk als aan het kindje het homeopatische middel wordt gegeven dat gemaakt is van Partusisten. Langzaam maar zeker kun je de klachten dan weer zien verdwijnen. Meen je dus deze klachten te herkennen, maak dan een afspraak met een klassiek homeopaat voor een homeopatische detox-kuur specifiek voor de weeënremmer. En neem de naam mee van het middel dat van Partusisten gemaakt is, want lang niet iedere homeopaat is van het bestaan van dit middel en van dit ‘ziektebeeld’ op de hoogte. Het middel heet Fenoterol hydrobromide.

Nadelige gevolgen van weeënremmers

nadelige gevolgen van weeënremmers

De belangrijkste bijwerkingen voor jou als moeder zijn:

  • Tachycardie (te snelle hartslag)
  • Angina pectoris (pijn op de borst doordat je hartspier te weinig zuurstof krijgt)
  • Trillende handen
  • Zweetaanvallen
  • Duizeligheid
  • Misselijkheid
  • Plasproblemen
  • Spierzwakte
  • Krampen
  • Nervositeit
  • Slaapstoornissen
  • Stemmingswisselingen
  • Angsten
  • Overprikkeling, opgewondenheid

Zijn er alleen bijwerkingen bij de moeders?

Nu is het in het algemeen gelukkig zo met bijwerkingen, dat het allergrootste deel van de mensen er weinig of geen last van heeft. Of je er last van krijgt heeft met je aanleg en gevoeligheid te maken. Maar bij deze bijwerkingen moet je even opletten. Want zijn gevonden bij de zwangere vrouwen. Er is niet gekeken naar het latere effect op de kinderen. Het enige wat men bij pasgeboren kinderen ontdekt heeft nadat er weeënremmer zijn gegeven, is dat er dikwijls sprake is van een laag bloedsuikergehalte en van metabolische acidose. Het eerste betekent dat de insulinehuishouding waarschijnlijk verstoord is en het tweede betekent dat de stofwisseling niet goed werkt waardoor het bloed van het kindje te zuur is. En dat laatste moet niet te lang duren want het is een situatie die in principe giftig is en tot meer ziekte kan leiden. Maar naast deze twee erkende bijwerkingen, kunnen er nog veel meer nare gevolgen zijn voor de kinderen.

Fenoterol in de baarmoeder

Een van de problemen bij de toediening van Fenoterol tijdens de zwangerschap is dat deze stof door de baarmoederwand heen dringt en via de moeder bij de baby in het bloed terecht komt. Los van de twee problemen die hierboven werden genoemd, is regulier nooit onderzocht wat er verder nog voor effecten op de kinderen kunnen zijn.
Omdat in de homeopathie nauwkeurig het totaalbeeld van een baby met klachten in kaart wordt gebracht en wordt gekeken naar mogelijke oorzaken in de voorgeschiedenis, is men een verband gaan ontdekken tussen aanpassingsmoeilijkheden van baby’s en het gebruik van Fenoterol tijdens de zwangerschap.

 

Verder werd onderzocht welke fysieke invloeden vóór de geboorte de meeste impact hebben op aanpassingsproblemen van jonge baby’s.

En wat blijkt? De toediening van Fenoterol tijdens de zwangerschap is met 20% van alle gevallen de grootste oorzaak van aanpassingsproblemen bij pasgeborenen. Op de tweede plaats staat ernstige ochtendmisselijkheid (17%) en op de 3eplaats pas staat nicotinegebruik (12%)

Tja, kennis over al deze dingen maakt het leven niet altijd makkelijker. Want wat moeten we nu? Daarover lees je meer in vroegtijdige weeën.

En de voorzichtige conclusie leidt tot de volgende mogelijke gevolgen voor de baby’s:

  • Overprikkeld autonoom zenuwstelsel
  • Overprikkeld immuunsysteem
  • Overprikkelde huid: allergieën, eczeem
  • Obstructieve spastische bronchitis

Natuurlijke oplossingen

homeopathie

Homeopathie bij weeënremmers

De vergiftigingsverschijnselen laten zien dat we fenoterol als een stimulerend middel kunnen beschouwen. Effecten die stimulerende middelen op iemand kunnen hebben, zijn bijvoorbeeld:

  • Overprikkeld, impulsief, veranderlijk zijn
  • Niet kunnen slapen doordat hij indrukken niet kan los laten
  • Sterke reactie op insectenbeten
  • Fysieke regressie & cognitief voorlijk zijn
  • Terugtrekken in isolement, als reactie op overprikkeling
  • Sterke sociale component
  • Rechtvaardigheidsgevoel
    • Deze laatste twee kenmerken vind je misschien wat apart. Maar mensen worden dikwijls socialer van stimulerende middelen (van koffie tot xtc).
      Het gevolg daarvan is een grotere betrokkenheid bij de ander. Vanuit die betrokkenheid is men gevoeliger voor onrecht dat mensen of dieren wordt aangedaan.

 

De effecten van de toediening van fenoterol tijdens de zwangerschap hebben naast algemene kenmerken van stimulantia nog een groot aantal meer of minder opvallende symptomen. Soms zijn dat fysieke symptomen, maar er kunnen ook veranderingen ontstaan op het gebied van de emoties, het denken en het gedrag.

 

De Duitse neurofysioloog en homeopaat Andreas Richter onderzocht de gevolgen bij kinderen van moeders die weeënremmers gebruikten en kwam tot de volgende lijst van symptomen:

Symptomen van een onder-reactie, een ‘te weinig’

  • Kleine beetjes eten en drinken; liefst vloeibaar
  • Luiers blijven heel lang droog – soms in periodes
  • Ontlasting wordt lang inhouden (misschien door buitengewone spanning van de kringspier)
  • Fysieke regressie (terugvallen). Bijvoorbeeld oudere kinderen die alleen puree willen eten. Tegelijkertijd is er vaak een cognitief voorlijk zijn
  • Onzekerheid (door de vele kritiek die ze krijgen, bijv. door hun ADHD-gedrag)
  • Heeft geen vrienden; blijft het liefst thuis

Symptomen van overprikkeling

  • Overprikkeld autonoom zenuwstelsel
  • Buitengewoon gevoelig voor geluid
  • Nerveus gespannen
  • Overprikkeld immuunsysteem
  • Overprikkelde huid: allergieën, eczeem
  • Sterke reactie op insectenbeten (is bij meer stimulantia te zien)
  • Obstructieve spastische bronchitis
  • Piepende/fluitende ademhaling
  • Voortdurende loopneus
  • Sterke hoest
  • Niet in slaap komen ’s avonds, omdat hij niet moe is
  • Wordt ’s nachts ieder half uur wakker
  • Schokken in slaap
  • Hartje bonst heftig
  • Hoge bloeddruk
  • Spanning in blaas, hoofd
  • Buikkrampjes
  • Melk opspugen
  • Verdikte sfincters, sluitspieren, bijvoorbeeld aan het begin en einde van de slokdarm
  • Pyloris stenose (vernauwing van de maaguitgang naar de 12-vingerige darm). Dit leidt vaak tot het heftige zogenaamde ‘projectielbraken’.
  • De bovenste slokdarmsfincter (de spierband die bovenaan de slokdarm kan opengaan en samentrekken) is vernauwd waardoor zelfs kleine oorspeekselklieren voor een obstructie (en snurken) kunnen zorgen
  • Tics: slikken, geluiden maken, fluiten (de tics lijken een spanning te willen ontladen)

Symptomen van gedragsverandering

  • Impulsief, veranderlijk
  • ADHD
  • Boosheid/driftbuien
  • Koppig, eigenwijs
  • Alles moet op hun manier en ze zijn daarin niet te stoppen
  • Niet vergeven, vasthouden van wrok
  • Onverwacht wraaknemen, soms weken na een gebeurtenis
  • Hekel aan onrecht
  • Vredestichter; sterke sociale component

Uit de praktijk

uit de praktijk

Beeld van de patiënt

Dikwijls krijg je al snel na de geboorte het gevoel dat het kindje niet echt gelukkig is. De eerste maanden wordt duidelijk dat het gevoelig is voor de allerkleinste prikkels – geluid, geur. Het niks verdragen van je kindje en het vele huilen is recht evenredig met je wanhoop als ouder…. Ook het voeden kan een probleem zijn, steeds maar kleine beetjes verdragen en het al genoemde ‘projectielbraken’.

Als er niets gebeurt, probeert het kind zich op een of andere manier tot zijn aanleg te verhouden. Dat gaat gepaard met fysieke symptomen en ook met de ontwikkeling van karaktertrekken waar je als ouder niet altijd gerust op bent.

Wat zijn dat voor dingen die je in de loop der jaren kunt gaan zien?

 

Op de huid is er tintelen of een gevoel van warmte in handen en voeten. Deze prikkels kunnen zo sterk binnenkomen dat ze een gevoel van walging kunnen veroorzaken.

Bij iemand die dit middel nodig heeft, kan van binnen een sterke prikkeling ontstaan met een korte actie om deze prikkel te ‘ontladen’. Dat kan een korte spierkramp zijn, tics zoals met ademen, gorgelende geluiden, fluiten, sissen, slikken, keel schrapen (maar minder knipperen of trekken met de ogen dan bij andere stimulantia).

In zo’n toestand kan hij uitvallen of schreeuwen naar zijn familie.

 

’s Nachts komt de innerlijke rusteloosheid tot uiting door korte periodes van wakker worden, een onbestendig gevoel, weer in slaap vallen, weer wakker worden etc.

Bij opwinding voelt hij zich trillerig met een misselijk gevoel in zijn maag.

Er kunnen kortdurende zweetaanvallen zijn, ook ’s nachts, een hart dat snel tekeer gaat, aanvallen van jeuk, plotseling overgeven van teveel eten (ook de reden dat hij maar kleine beetjes tegelijk willen eten) en aanvallen van een droge hoest. Plotseling kan het gevoel opkomen dat zijn handen te groot zijn. Of een vrouw kan zeggen dat haar uterus gezwollen is.

 

Bronchospasme, waardoor diep ademen is niet mogelijk is.

Spasme van de pylorus. Druk in het hoofd. Hoge bloeddruk. Rood hoofd.

Hij houdt urine en ontlasting vast, de neus zwelt op en hij kan geen geluid meer verdragen.

Hij heeft aften op zijn lippen, kan bijna niks eten, er komt geen energie meer in en het eindigt in een hypoglycemische toestand. Het resultaat is duizeligheid, alsof de grond onder zijn voeten beweegt.

 

Het typische patroon is: Fysiek, emotioneel en mentaal kan hij alleen kleine porties toelaten en verwerken. Hij wil er niets bij/in hebben, maar hij wil ook niets opgeven/loslaten. Hij is koppig, niet vergevingsgezind. Hij vergeet niets en is extreem gevoelig voor de minste kritiek – die hij opslaat en ‘vastzet’.

Het vasthouden uit zich ook in het verlangen thuis te blijven. Er op uitgaan verergert zijn symptomen, hij heeft geen vrienden en wil bij zijn moeder thuis blijven – je kunt het vastklampen noemen.

 

Hieronder twee voorbeelden uit de praktijk van Andreas Richter, neurofysioloog, specialist op het gebied van kinder- en jeugdgeneeskunde en homeopaat.

Casus 1: Tommy

het verhaal van tommy

Tommy is een IVF-baby van 4,5 maand oud. Moeder kreeg eerst hormoontherapie om zwanger te worden en vanaf de 19eweek van de zwangerschap kreeg ze fenoterol en valium vanwege de voortdurende weeën. Er waren ook bloedingen en ze moest veel liggen. De bevalling was heel zwaar, uiteindelijk werden weeënopwekkers gegeven en werd de vacuümpomp gebruikt. De baby was al direct vrij snel overstuur en huilde voortdurend.

Het verhaal van de moeder:

  • Hij drinkt steeds maar kleine beetjes en hij slaapt niet maximaal anderhalf uur aan een stuk.
  • Neus loopt voortdurend en bij het wakker worden hoest hij heftig, waardoor hij in paniek raakt.
  • De nachten zijn het grootste probleem; wordt vaak om het half uur wakker. Zijn hartje gaat dan heftig tekeer. Overdag gaapt hij veel.
  • Als hij boos is, gooit hij zijn hoofd naar voren en naar achteren, wrijft veel in zijn ogen en huilt en krijst voortdurend. Zijn gezicht kan dan rood en blauw worden en zijn handen zijn tot vuistjes gebald.
  • Hij schokt in zijn slaap en spuugt zijn melk weer uit.
  • Regelmatig (elke paar weken) kou vatten en koorts
  • Als hij geen koorts heeft, is de huid gevlekt
  • Lucht en gerommel in de buik, voortdurend persen, veel zweten
  • De luier bleef soms zo lang droog dat ik mij zorgen maakte
  • Hij is erg levendig, laat zich snel afleiden, maar wil niet alleen gelaten worden
  • Het huilen begon gelijk na de geboorte, het is een onafgebroken krijsen en achterover strekken
  • Buitengewoon gevoelig voor geluid
  • Vaak rode oogjes die soms etteren
  • Ik ben ten einde raad!!!

Behandeling

  • Tommy kreeg Fenoterol C30. Dat werd opgelost in 100 ml water, waarvan hij af en toe een theelepeltje kreeg als het nodig was.
  • In twee maanden was zijn slaapgedrag genormaliseerd, hij kon grotere hoeveelheden eten en de buikkrampjes hielden op.
  • Hij bleef echter gevoelig voor infecties en is daarvoor in totaal vijf jaar in behandeling gebleven. In deze tijd had hij luchtweginfecties die een obstructie veroorzaakten met 18 maanden en met 3,5 jaar. Fenoterol 30 en 200 werden daarbij gegeven en met goed resultaat.
  • De overgevoelige en opgewonden toestand verdween volledig.
  • Hij blijft een actief en levendig joch, die graag bezig is, maar die ook in staat is zich te concentreren

Casus 2: Jan

het verhaal van jan

Casus 2: Jan

  • Jan is 7 jaar oud en was al 4,5 met wisselend succes jaar bij Andreas Richter onder behandeling voor een huismijt-allergie en een obstructieve bronchitis (ontsteking van de bronchiën waarbij vooral de uitademing bemoeilijkt is). Er was een obstructie door gezwollen neusamandelen en hij zou daarvoor geopereerd worden. Er was ook een duidelijk ADHD beeld aanwezig.
  • De moeder had vanaf de 22steweek van de zwangerschap fenoterol gekregen. Na een te vroege geboorte was Jan bij de moeder weggehaald omdat hij kunstmatig beademd moest worden en ondergewicht had. Hij kreeg ook een maagsonde vanwege het vele spugen.
  • Omdat Andreas nu pas het homeopatisch middel Fenoterol leerde kennen, werd het gegeven met een snelle verandering van het beeld in 2,5 maand.

Verslag van de moeder (na 2,5 maand)

  • Het is geweldig, maar zelfs als hij opgewonden is, piept hij niet meer met ademhalen.
  • Hij is gegroeid en aangekomen; zijn eetlust is beter en hij kan ook meer eten.
  • Hij vindt yoghurt niet meer zo lekker; hij wilde ook graag gepureerde dingen, nu niet meer
  • Hij is minder gevoelig voor insectenbeten, ze zwellen minder op en ze jeuken minder
  • Hij slaapt beter in, in een half uur in plaats van 2,5 uur

disclaimer

Zelf aan de slag?

Raadpleeg altijd een deskundig homeopaat.

Misschien vind je dit ook interessant

Top